مقایسه ادراک شنیداری کودکان کاشت حلزون شده، دارای سمعک و کودکان با شنوایی طبیعی – بخش اول

kasht11 دانیال کلینیک کلینیک شنوایی و تجویز سمعک

چکیده

مقدمه: آسیب شنوایی تمام جنبه های زندگی فرد، به ویژه ادراک شنیداری را تحت تأثیر قرار می دهد، در حالی که استفاده از کاشت حلزون یا سمعک، تأثیر مطلوبی بر عملکرد شنیداری دارد. هدف این پژوهش، مقایسه ادراک شنیداری کودکان کاشت حلزون شده، دارای سمعک و کودکان با شنوایی طبیعی در شهرستان های تهران بود.

مواد و روش ها: در این پژوهش تحلیلی و مقایسه ای ۰۶ پسر ۵ تا ۷ سال شرکت کرده بودند. آنها به سه گروه ۰۶ نفری تقسیم شدند به نحوی که گروه اول و دوم به ترتیب از کودکان کاشت حلزون شده و دارای سمعک بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شده بودند؛ در حالی که گروه سوم، شنوایی طبیعی داشتند و به روش تصادفی انتخاب شده بودند. ابزارهای استفاده شده در این پژوهش آزمون هوشی Raven و مقیاس تعیین سطح عملکرد شنیداری بود. اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی Scheffe در نرم افزار SPSS نسخه ۶۱ تحلیل شد.

یافته ها: اختلاف میانگین ادراک شنیداری بین گروه های مورد مطالعه معنی دار (P<0/0005 و F(2,57)=42/99) میانگین نمرات ادراک شنیداری کودکان با شنوایی طبیعی به طور معنی داری بیشتر از دو گروه دیگر بود ( P<0/0005) . همچنین میانگین نمرات ادراک شنیداری کودکان کاشت شده به طور معنی داری بیشتر از کودکان دارای سمعک بود ( P<0/002).

نتیجه گیری: کودکان با شنوایی طبیعی، ادراک شنیداری بهتری از کودکان کاشت حلزون شده و دارای سمعک داشتند ولی از آن جایی که استفاده از کاشت حلزون و سمعک نیز منجر به بهبود ادراک شنیداری کودکان ناشنوا شد. بنابراین به برنامه توانبخشی ویژه ای نیاز است تا تحول بیشتری در مهارت ادراک شنیداری کودکان کاشت حلزون شده یا دارای سمعک ایجاد شود.

کلید واژه ها: ادراک شنیداری، کاشت حلزون، سمعک، کودکان ناشنوا

ارجاع: جلیل آبکنار سیده سمیه، عاشوری محمد، حسن زاده سعید . مقایسه ادراک شنیداری کودکان کاشت حلزون شده، دارای سمعک و کودکان با شنوایی طبیعی. پژوهش در علوم توانبخشی ۱۳۹۲؛ ۹ (۴): ۵۹۶- ۶۰۵

tabeie1 دانیال کلینیک کلینیک شنوایی و تجویز سمعک

مقدمه

ادراک شنیداری ( Auditory perception) در انسانذ ارتباط تنگاتنگی با میزان شنوایی دارد. به عبارت دیگر، تا زمانی که شخص قادر به شنیدن آن چه که خود می گوید نباشد، نمی تواند به طور صحیح صحبت نماید. فرایند ادراک شنیداری در افراد ناشنوای بدون سابقه شنوایی یا کسانی که در زیر سن ۵ سال ناشنوا شده اند ناقص است، زیرا این افراد قادر به شنیدن صدای خود و دیگران نیستند و فاقد هر گونه پیش زمینه ذهنی در مورد اصوات هستند. در سال های اخیر، پیشرفت فناوری تجهیزات شنوایی، شرایط مناسبی را برای بهبود عملکرد شنیداری فراهم کرده است. کاشت حلزون ( Cochlear implantation) به عنوان یک فناوری جدید در تجهیزات شنوایی، یک روش درمانی پذیرفته شده برای کودکان با ناشنوایی حسی- عصبی شدید تا عمیق است و از بهترین روش های درمانی برای این افراد محسوب می شود. حلزون کاشته شده ، پروتزی شنیداری است که از طریق جراحی در گوش داخلی کاشته می شود و فیبرهای عصب شنوایی را برای استخراج حس صدا در افراد مبتلا به افت شنوایی حسی- عصبی شدید و عمیق تحریک می کند . با عمل جراحی کاشت حلزون، سلول های مویی آسیب دیده کنار گذاشته و عصب شنوایی به طور مستقیم تحریک می شود . در حال حاضر تمایل زیادی برای انجام این عمل در سنین خیلی پایین وجود دارد و حداقل سن پذیرفته شده برای کاشت حلزون ۱۲ ماهگی است. نمونه دیگری از وسایل کمک شنوایی که نسبت به کاشت حلزون قدمت زیادی دارد، سمعک ( Hearing aids ) است. سمعک بهترین وسیله کمک شنوایی برای افراد سخت شنوا و ابزاری الکترونیک است که صدا را تقویت می کند. سمعک صدا را از طریق میکروفن دریافت و امواج صوتی را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند. تقویت کننده، صدای سیگنال را تقویت و آن را از طریق بلندگو به گوش ارسال می نماید. بدیهی است سمعکی وجود ندارد که در همه انواع کم شنوایی ها بتوان از آن استفاده کرد. نوع سمعک با ماهیت و گستردگی میزان کم شنوایی وابستگی مستقیم دارد.

شنوایی از دست رفته افراد ناشنوا یا سخت شنوا، پس از عمل جراحی کاشت حلزون و یا استفاده از سمعک تا حد قابل توجهی ترمیم می گردد. لذا این انتظار وجود دارد که ادراک شنیداری آن ها با گذشت زمان بهبود یافته و به سمت طبیعی شدن پیش رود. مطالعات بسیاری مزایای کاشت حلزون و سمعک را در کودکان ناشنوا یا سخت شنوا نشان داده اند. نتایج حاصل از تحقیقات نشان داده است ، که سن کودک در زمان عمل جراحی یا استفاده از سمعک و نیز مدت زمان استفاده از پروتز در موفقیت کودک جهت درک شنیداری و تولید گفتار بسیار حائز اهمیت است. در پژوهشی، Peng درک شنیداری و بیان آهنگ گفتار را در ۲۶ کودک کاشت حلزون شده با ۱۷کودک دارای شنوایی طبیعی مقایسه کرد. نتایج پژوهش او نشان داد که کودکان کاشت حلزون شده برخلاف هم سالان شنوای خود، تسلط کم تری بر لحن و آهنگ خود در تولید گفتار دارند. علاوه بر این، کودکانی که مدت زمان بیشتری از پروتز کاشت حلزون استفاده کرده بودند، عملکرد بهتری در دو قسمت درک و بیان نشان دادند. در تحقیقی Wawroski ادراک شنیداری در نویز و تشخیص آهنگ گفتار را در کودکان کاشت شده انگلیسی زبان بررسی کرد. شرکت کنندگان این مطالعه ۲۰ کودک دارای شنوایی طبیعی ۶ تا ۸ ساله و ۵ کودک کاشت شده در همان محدوده سنی بودند. نتایج این مطالعه نشان داد که تفاوت معنی داری در ادراک شنیداری و تشخیص آهنگ گفتار میان عملکرد کودکان کاشت شده و کودکان با شنوایی طبیعی وجود ندارد. در مطالعه ای Most و Peled درک ویژگی های زبرزنجیری گفتار را بین کودکان کاشت حلزون شده و دو گروه از کودکان استفاده کننده از سمعک، با افت شنوایی شدید و عمیق بررسی کردند، در هر سه گروه برای الگوی کلمه، آهنگ و استرس بیشترین امتیاز و درک تکیه سیلاب ها ضعیف ترین امتیاز را داشت، هر دو گروه استفاده کننده از سمعک نسبت به کودکان کاشت حلزون شده در درک تکیه و آهنگ، عملکرد بهتری داشتند و درک ویژگی های زبرزنجیری گفتار در کودکان کاشت شده نسبت به استفاده کنندگان از سمعک مزیتی نداشت. همچنین Lee و همکاران توانایی درک آهنگ زبان کانتونی کودکان کاشت شده را با کودکان با شنوایی طبیعی مقایسه کردند. شرکت کنندگان آن ها ۲۲۵ کودک طبیعی و ۱۵ کودک کاشت حلزون شده بودند. نتایج حاکی از این بود که عملکرد کودکان کاشت شده در درک آهنگ زبان به طور معنی داری پایین تر از کودکان طبیعی بود. آنها سه عامل سن کودک در زمان عمل جراحی، مدت زمان استفاده از پروتز و مدت آموزش ویژه را به عنوان عوامل دخیل در عملکرد کودکان بیان کردند.

کودکان ناشنوا یا سخت شنوا بعد از برخورداری از پروتز شنوایی و بازگشت شنوایی، از صدای تولید شده خود برای تنظیم ویژگی های گفتاری از قبیل بلندی صدا، لحن گفتار، کشش زمانی آواهای گفتاری و غیره استفاده می کنند . حتی کودکان ناشنوای با فلج مغزی نیز بعد از کاشت حلزون عملکرد شنیداری بهتری دارند. بنابراین بررسی دقیق و کمّی صوت کودک سهم به سزایی در ارتباطات شفاهی او با دیگران دارد. از آن جا که تا به حال هیچ سطح بندی کمّی در مورد ادراک شنیداری این کودکان انجام نشده، قضاوت ها در مورد کیفیت ادراک شنیداری این افراد ذهنی بوده و وابسته به قضاوت و مهارت شنونده متفاوت است. بنابراین ایجاد یک سیستم ارزیابی کمّی که بتواند با تعیین وضعیت ادراک شنیداری کودک و بیان آن به صورت یک سطح مشخص، که بر اساس ویژگی های آوایی تعریف شده باشد ضروری به نظر می رسد چرا که به گفتار درمان یا شنوایی شناس در ارزیابی وضعیت گفتاری و شنیداری مددجو کمک قابل توجهی می نماید. از طرف دیگر، کمبود مطالعات در زمینه ادراک شنیداری در کودکان ناشنوا یا سخت شنوا که از پروتزهای شنوایی متفاوتی استفاده می کنند اهمیت پژوهش حاضر را برجسته تر می سازد. بدیهی است که عدم تعیین سطح دقیق ادراک شنیداری و پی بردن به نقاط ضعف ناشنوایان، تهیه و تنظیم برنامه های آموزشی، پرورشی و توانبخشی مفید و جامع ر ا امکان پذیر نخواهد ساخت و احتمالاً نتایج مؤثری نداشته باشد. بنابراین هدف پژوهش حاضر، ارزیابی و مقایسه ادراک شنیداری کودکان کاشت حلزون شده، دارای سمعک و کودکان با شنوایی طبیعی بود.

مقایسه ادراک شنیداری کودکان کاشت حلزون شده، دارای سمعک و کودکان با شنوایی طبیعی – بخش دوم

۱
۲
۳
۴
۵
میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x
()
x