مقایسه سلامت روان سالمندان کم شنوای دارای سمعک و بدون سمعک در اهواز سال ۱۳۹۱(بخش دوم)

salmand2 thum دانیال کلینیک کلینیک شنوایی و تجویز سمعک

یافته ها

در این مطالعه ۷۲ نفر شامل ۳۶ سالمند کم شنوای دارای سمعک و ۳۶ سالمند کم شنوای بدون سمعک بالای ۶۰ سال با میانگین سنی ۵۴/۶۹ سال و انحراف معیار سن ۶۸/۶ مورد بررسی قرار گرفتند. در هر گروه ۳۶ نفری ۱۸زن و ۱۸ مرد مورد ارزیابی قرار گرفتند. میانگین نمرات کلی سلامت عمومی با استفاده از پرسشنامه ۲۸ سؤالی (۲۸-GHQ) در گروه اول که سالمند کم شنوای دارای سمعک بودند با گروه دوم که سالمند کم شنوای بدون سمعک بودند تفاوت معنی داری داشت که این نتایج در جدول ۱ آمده است.

در این مطالعه ۴ خرده مقیاس سلامت روان که شامل اضطراب، افسردگی، نشانه های جسمانی، اختلال در کارکرد های اجتماعی می باشند نیز مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج حاکی از آن بود که این ۴ خرده مقیاس در افراد سالمند دارای افت شنوایی دارای سمعک و بدون سمعک تفاوت معنی داری داشتند، که این نتایج در جدول ۱ نشان داده شده است. همچنین در مورد سلامت روان کلی و مؤلفه های آن بجز مؤلفه نشانه های جسمانی و اضطراب در آقایان در هر جنس در گروه های دارای سمعک و بدون سمعک همانطور که در جدول ۲ نشان داده شده است تفاوت معنی داری مشاهده شد.

بحث و نتیجه گیری

هدف از مطالعه حاضر مقایسه سلامت روان در سالمندان کم شنوای دارای سمعک و بدون سمعک شهر اهواز بود. نتایج بدست آمده و تحلیل های آماری در این پژوهش نشان داد، سالمندانی که دچار کاهش شنوایی هستند و از وسیله کمک شنوایی مانند سمعک استفاده می کنند از سلامت روان بیشتری نسبت به سالمندان کم شنوای بدون سمعک برخوردار هستند. این افراد اضطراب، افسردگی، اختلال در کارکردهای اجتماعی و نشانه های جسمانی کمتری را تجربه می کنند. به نظر می رسد علت این امر، محرومیت های ارتباطی است که سالمندان بدون سمعک از آن رنج می برند. این یافته با نتایج پژوهش حسین آبادی و همکاران مطابقت دارد. در پژوهشی که تحت عنوان ویژگی های روان سنجی، ساختار عاملی، نقطه برش بالینی، حساسیت و ویژگی پرسشنامه سلامت عمومی ۲۸ سؤالی در بیماران ایرانی مبتلا به اختلالات روانپزشکی در سال ۱۳۸۶ در درمانگاههای روان پزشکی نور و شهید نواب صفوی اصفهان انجام دادند ۱۶۰ نفر را مورد بررسی قرار دادند. ۸۰ نفر آنها مبتلا به یکی از بیماریهای رایج روانپزشکی بودند و ۸۰ نفر دیگر بهنجار بودند. آلفای کرونباخ کل پرسشنامه، علائم جسمانی، اضطراب، کارکرد اجتماعی و افسردگی را به ترتیب ۹۷/۰ ، ۸۸/۰ ، ۹۰/۰ ، ۸۷/۰ و ۹۴/۰ گزارش کردند و ضریب روایی ملاکی را ۷۸/۰ گزارش کردند.
همچنین ملکوتی وهمکاران در سال ۱۳۸۵ طی پژوهشی، ضریب آلفای کرونباخ ۹۴/۰ را برای نسخه ایرانی مقیاس سلامت روانی بدست آوردند. در مطالعات دیگری نشان داده شده است که استفاده از سمعک در افراد دچار افت شنوایی باعث کاهش اضطراب، افسردگی، خشم و افزایش کیفیت زندگی می شود.

salmand44 دانیال کلینیک کلینیک شنوایی و تجویز سمعک

مطالعات لوپساکوت ( Lupsakkot ) و سینتیا (Cynthia) نیز نشانگر چنین تاثیراتی بود . نتایج پژوهش حاضر همچنین با یافته های پژوهش ساگورا در مورد تاثیرات روان شناختی استفاده از سمعک در سالمندان همخوانی دارد. یافته های مطالعه فوق نشان دهنده آن بود که اضطراب، افسردگی و خشم بعد از استفاده از سمعک کاهش یافته و سلامت روان بهبود می یابد. همچنین در پژوهشی که بوی (Boi) و همکاران در سال ۲۰۱۱ تحت عنوان کاهش شنوایی و علائم افسردگی در بیمارستان سان مارتینوایتالیا انجام دادند نتایج نشان داد که افسردگی به طور مشخص در سالمندان کم شنوا با استفاده از سمعک کاهش یافته بود که با یافته های مطالعه حاضر مطابقت دارد.

در مورد سلامت روان کلی نتایج ابرگ (Oberg) و همکاران تحت عنوان مشک

ظلات شنوایی، فهم گفتار محاوره و پیامدهای استفاده از سمعک در افراد سالمند، با نتایج مطالعه حاضر همخوانی دارد. در پژوهش وی افراد دارای مشکل شنوایی که از سمعک استفاده نمی کردند از نظر سلامت عمومی و سلامت روان در موقعیت بدتری نسبت به افراد دارای سمعک بودند. در تحقیق فلینگر Fellinger و همکاران در سال ۲۰۰۷ تحت عنوان استرس روانی و کیفیت زندگی در هنگام کاهش شنوایی در یکی از بیمارستان های استرالیا نشان داده شد که توانایی برقراری ارتباطات اجتماعی در افراد کم شنوای بدون سمعک بدتر از افراد کم شنوای دارای سمعک بود و کیفیت زندگی به طور مشخصی در افراد کم شنوای دارای سمعک بیشتر از افراد کم شنوای بدون سمعک بود که این یافته نیز نتایج مطالعه حاضر را تایید می کند.
با توجه به اینکه حس شنوایی پل ارتباطی انسان با محیط اطراف و دریچه ای به دنیای بیکران امواج است و در درک انسان از جهان پیرامون و نیز ماهیت خود اهمیت اساسی دارد، هرگونه آسیب به دستگاه شنوایی پیامدهای چندی را در بر خواهد داشت و در صورتی که فردی نتواند خود را با دنیای شنوا سازگار کند ناگزیر باید در انزوا قرار گیرد. بنابراین از این مطالعه چنین بر می آید که کم شنوایی و اختلالات ارتباطی ناشی از آن در سالمندان باعث اختلال در سلامت روان می شود، همچنین استفاده مداوم و مطلوب از سمعک منجر به کاهش افسردگی، اضطراب، اختلال در کارکردهای اجتماعی و نشانه های جسمانی و در نتیجه بهبود سلامت روان سالمندان می گردد. پس با تشخیص به موقع و استفاده از وسایل کمک شنوایی می توان از اختلالات ارتباطی و روانشناختی جلوگیری نموده و یا آنها را کاهش داد و اگر سالمندان از کم شنوایی خود آگاه شوند و در مورد آن اطلاعات کسب کنند و بیاموزند که چگونه می توانند به خود کمک کنند دیگر نیازی نیست که سبک زندگی مورد علاقه خود را تغییر دهند.
کم شنوایی و اختلالات ارتباطی ناشی از آن در سالمندان باعث اختلال در سلامت روان می شود، همچنین استفاده مداوم و مطلوب از سمعک منجر به کاهش افسردگی، اضطراب، اختلال در کارکردهای اجتماعی و نشانه های جسمانی و در نتیجه بهبود سلامت روان سالمندان می گردد. بنابراین با تشخیص به موقع و استفاده از وسایل کمک شنوایی می توان از اختلالات ارتباطی و روانشناختی جلوگیری نموده و یا آنها را کاهش داد.

۱
۲
۳
۴
۵
میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x
()
x