مقایسه سلامت روان سالمندان کم شنوای دارای سمعک و بدون سمعک در اهواز سال ۱۳۹۱(بخش اول)

salmandan1 thum دانیال کلینیک کلینیک شنوایی و تجویز سمعک

هدف: کاهش شنوایی می تواند بر سلامت افراد تأثیر گذاشته، موجب ضعف خودباوری، زودرنجی، انزواطلبی، ناامیدی، افسردگی و اضطراب آنها شود. مطالعه حاضر با هدف بررسی مقایسه ای سلامت روانی در سالمندان کم شنوای با سمعک و بدون سمعک مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی)ره( اهواز صورت گرفته است.

روش بررسی: این پژوهش یک مطالعه توصیفی- تحلیلی است که به صورت مورد شاهدی انجام شده است. جامعه پژوهش را ۷۲ سالمند کم شنوای ۶۰ سال و بالاتر مراجعه کننده به بیمارستان امام خمینی)ره( اهواز تشکیل داده است. ۳۶ نفر با سمعک و ۳۶ نفر بدون سمعک که هرگروه مشتمل بر ۱۸ زن و ۱۸ مرد بودند. ابزار جمع آوری داده ها، پرسشنامه سلامت عمومی ۲۸ سؤالی گلدبرگ ( ۲۸-GHQ) دربرگیرنده سلامت روانی و چهار خرده مقیاس نشانه های جسمی، اضطراب، اختلال در کارکردهای اجتماعی و افسردگی بود. آزمون t مستقل برای تحلیل داده ها استفاده شد.

یافته ها: میانگین نمره سلامت روان درسالمندان کم شنوای بدون سمعک و دارای سمعک به ترتیب ۱۳/۴۸ و ۶۶/۳۵ بود. آزمون t نشان داد اختلاف بین دو گروه معنی دار می باشد( p=0/001). میانگین نمره سلامت روان بین زنان و مردان دو گروه نیز تفاوت معناداری را نشان داد ( p≤۰/۰۴۹) . تفاوت میانگین خرده مقیاس های سلامت روانی درگروه های مورد بررسی از لحاظ آماری معنادار بود. بدین معنی که سالمندان کم شنوای بدون سمعک افسردگی، اضطراب، نشانه های جسمانی و اختلالات کارکرد اجتماعی بیشتری را تجربه می کنند (p≤۰/۰۰۳).

نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان می دهد سالمندان کم شنوای دارای سمعک در مقایسه با افراد بدون سمعک از سلامت روانی بیشتری برخوردار هستند.

کلمات کلیدی: سلامت روانی، سالمندان کم شنوا، سمعک، اضطراب، استرس، پرسشنامه سلامت عمومی.

salmand1 دانیال کلینیک کلینیک شنوایی و تجویز سمعک

مقدمه

سالمندی پدیده ای است که می توان آن را مرحله ای از سیر طبیعی زندگی انسان دانست. فرآیندی که برای همه افراد بشر پیش می آید و از آن گریزی نیست. سالمندی را از دیدگاههای مختلفی می توان تعریف کرد. به نظر روانشناسان، سالمندی دوره ای از زندگی است که معمولاً از ۶۰-۶۵ سالگی آغاز می شود و در این دوره تغییراتی در شکل و عملکرد اندامهای درونی و بیرونی بدن ایجاد می شود که سازگاری فرد با محیط را مشکل می سازد. سالمندی بیماری نیست بلکه ضرورتی اجتناب ناپذیر در گذرگاه زندگی و مسیر طبیعی رشد است.
امروزه پدیده سالمندی با همه ابعاد روانی، اجتماعی، فرهنگی، اعتقادی و اقتصادی از جمله مسایل جدی و چالش زا برای خانواده ها بطور اخص و برای جامعه بطور اعم در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته است . با توجه به گزارش سازمان جهانی بهداشت در مقابل هر کودکی که در کشور های توسعه نیافته بدنیا می آید ۱۰ سالمند ۶۵ ساله و بالاتر وجود دارد و تخمین زده می شود این رقم در سال ۲۰۲۰ به ۱۵ نفر برسد.

براساس اطلاعات سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران تخمین زده می شود تا سال ۲۰۵۰ میلادی جمعیت سالمندان ایران به بیش از ۲۶ میلیون نفر برسد که در آن زمان ۲۶ درصد از کل جمعیت کشور را تشکیل خواهند داد. با این افزایش جمعیت سالمندان مشکلات سلامتی آنان بویژه مشکلات مربوط به سلامت روانی بیشتر اهمیت می یابد. سلامت روانی طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت قابلیت ارتباط موزون و هماهنگ با دیگران، تغییر و اصلاح محیط فردی و اجتماعی و حل تضادها و تمایلات شخصی به طور منطقی، عادلانه و مناسب می باشد . یکی از نقص های شایع در بین سالمندان نقص شنوایی است و این نکته قابل توجه است که در ایالات متحده در بین ۱۰ بیماری که در افراد بالای ۶۵ سال از شیوع بالایی برخوردار است، نقص شنوایی با رقم ۲۹۵ در ۱۰۰۰ در رتبه سوم قرار دارد و از نقص بینایی شایع تر است. با وجود آنکه تأثیر برخی از بیماری های مزمن مانند آرتریت و بیماری های قلبی به خوبی شناخته شده است اطلاعات کمی در مورد تأثیر نقص شنوایی بر سلامت روان در دسترس است. تحقیقات مشخص کرده است که یک و نیم درصد از ایرانی ها ) کل کشور) مشکل شنوایی دارند . با توجه به اینکه نقص شنوایی تأثیر منفی بر روی برقراری ارتباط با دیگران دارد این تأثیر می تواند با تنظیم سمعک و برنامه های توانبخشی خاص به حداقل برسد. در تحقیقاتی در این زمینه نشان داده شده است که آسیب شنوایی در دوران سالمندی می تواند بر سلامت جسمی و روانی اجتماعی فرد تأثیر بگذارد. با تشخیص بموقع این عارضه و استفاده از وسایل کمک شنوایی از جمله سمعک می توان از اختلالات ارتباطی و روانشناختی جلوگیری نمود و یا آنها را کاهش داد. تخمین زده می شود که ۲۵ تا ۴۰ درصد جمعیت ۶۵ سال و بالاتر، ۴۰ تا ۶۶ درصد افراد بالاتر از ۷۵ سال، و بیش از ۸۰ تا ۹۰ درصد افراد بالای ۸۵ سال دچار کم شنوایی می باشند. با توجه به اینکه سالخوردگان یکی از گروههای آسیب پذیر جامعه را تشکیل می دهند نیاز مبرمی به ارائه خدمات رفاهی، اجتماعی و بهداشتی روانی و توانبخشی دارند و باید بخشی از بودجه عمومی دولت به سالمندان اختصاص یابد ولی متأسفانه در ایران بر طبق گزارش ارائه شده از پیش نویس سند ملی کشور در مورد سالمندان در سال ۲۰۱۰ تاکنون فعالیت منسجم و چشمگیری در این زمینه انجام نشده است. همچنین با توجه به تأثیر کم شنوایی و برخی اختلالات همراه با آن مانند وزوز و سرگیجه بر توانایی ارتباطی و کیفیت زندگی افراد و شیوع بالای آن در سالمندان، برنامه ریزی های علمی و اجرایی جهت شناسایی و درمان مشکلات شنوایی در این جمعیت ضرورت دارد. در این ارتباط، خدمات توانبخشی باید برای کمک به افراد، جهت غلبه بر نوعی ناتوانی که برای فرد مشکل ایجاد می کند طراحی شوند و استفاده از وسیله کمک شنوایی نظیر سمعک یکی ازمهم ترین ارکان یک برنامه توانبخشی شنوایی مؤثر می باشد. با توجه به اینکه تاکنون در خوزستان مطالعه ای در رابطه با سلامت روانی در سالمندان کم شنوا انجام نشده است پژوهش حاضر به این موضوع پرداخته و سلامت روان سالمندان کم شنوای دارای سمعک و بدون سمعک را مورد بررسی و مقایسه قرار داده است.

salmand2 دانیال کلینیک کلینیک شنوایی و تجویز سمعک

روش بررسی

این پژوهش از انواع مطالعات توصیفی تحلیلی است که به صورت مورد شاهدی بر روی سالمندان کم شنوای مراجعه کننده به درمانگاه شنوایی شناسی بیمارستان امام خمینی (ره( اهواز در بازه زمانی مرداد و شهریور ۱۳۹۱ انجام شده است. در این تحقیق از پرسشنامه سلامت عمومی ۲۸ سؤالی گلدبرگ (۲۸-GHQ) استفاده شد. پرسشنامه مذکور سلامت روانی عمومی و چهار خرده مقیاس آن شامل نشانه های جسمانی، اضطراب، اختلال در کارکردهای اجتماعی و افسردگی را می سنجد. در مطالعه حاضر برای نمره گذاری از روش امتیازدهی لیکرت استفاده شد به طوری که برای پاسخ به گزینه اصلاً نمره صفر، در حد معمول نمره یک، بیش از حد معمول نمره دو، و خیلی بیشتر از حد معمول نمره سه تعلق گرفت. پس از نمره دهی به سؤالات پرسشنامه، نمره کل از جمع نمرات مربوط به سؤالات محاسبه گردید. نمره ۲۷-۰ به عنوان سلامت عمومی در حد مطلوب ، ۵۵-۲۸ تا حد مطلوب و نمره بین ۸۴-۵۶ سلامتی روانی نامطلوب در نظر گرفته شد. در این پژوهش از روش نمونه گیری تصادفی مبتنی بر هدف استفاده شد و با توجه به اینکه تعداد نمونه براساس n=((Z_1 a/2+Z_1-β)^۲ [s_1^2+s_2^2 ])/〖(X_1-X_2)〗^۲ در گروه مورد ۳۶ نفر( ۱۸مرد و ۱۸ زن) و در گروه شاهد نیز ۳۶ نفر (۱۸ مرد و ۱۸ زن) بود به ایشان حضورا پرشسنامه داده شد.

فرد آموزش دیده ای برای کمک به افراد بی سواد در خصوص تکمیل پرسشنامه ها در نظر گرفته شد. لازم به ذکر است که در بدو ورود، همه سالمندان مورد ارزیابی شنوایی قرار گرفتند و از همه آنها رضایت نامه آگاهانه اخذ گردید. معیارهای ورود به این پژوهش عبارت بود از داشتن سن حداقل ۶۰ سال، میزان افت شنوایی در حد متوسط به بالا) میانگین آستانه شنوایی در ۳ فرکانس ۵۰۰، ۱۰۰۰ و ۲۰۰۰ هرتز ۴۰ دسی بل به بالا در هرکدام از گوش ها( و حداکثر افت شنوایی ۸۰ دسی بل و افراد دارای سمعک حداقل یک سال مستمرا از سمعک دیجیتال )در هردو گوش( استفاده کرده بودند و از کارکرد آن رضایت داشتند. معیارخروج از مطالعه داشتن هرگونه سابقه بیماری روانی و بیماری جسمی شدید فرد و ساکن بودن در خانه سالمندان بود. داده ها توسط نرم افزار SPSS نسخه ۱۹ و با استفاده از آمار توصیفی و آزمون T تحلیل شد.

مقایسه سلامت روان سالمندان کم شنوای دارای سمعک و بدون سمعک در اهواز سال ۱۳۹۱ (بخش دوم)

۱
۲
۳
۴
۵
میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x
()
x