مقایسه میزان رضایت سالمندان از سمعک براساس نوع و میزان کم شنوایی – بخش دوم

thumpiri دانیال کلینیک کلینیک شنوایی و تجویز سمعک

یافته ها

در این مطالعه ۴۰ سالمند، ۳۰ مرد ( ۷۵ %) و ۱۰ زن ( ( ۲۵% در محدوده سنی ۹۰-۶۵ ( میانگین سنی ۶۲/۷۴ سال) مورد بررسی قرار گرفتند. کلیۀ داوطلبان سمعک را به صورت تک گوشی استفاده می کردند. الگوی کاهش شنوایی ۶۰ درصد ۲۴) نفر) از سالمندان مورد مطالعه از نوع متقارن بود و ۴۰ درصد ۱۶) نفر) از آنان نیز دارای کم شنوایی نامتقارن بودند.
میزان رضایتمندی از سمعک در گروه های سنی مختلف سالمندان در جدول ۱ نشان داده شده است. همان طور که مشاهده می شود میانگین امتیاز کلی رضایتمندی در گروه سنی ۶۵- ۷۴ سال به طور معنی داری بیشتر از گروه سنی ۹۰-۷۵ سال بود.) .(p=0/02 در مقایسه ابعاد رضایتمندی بین دو گروه سنی تنها در بعد تاثیرات مثبت تفاوت معنی دار مشاهده شد.
( (p=0/ 01 و در سایر ابعاد تفاوت بارزی بین دو گروه مشاهده نشد. توجه به مقادیر کسب شده در ابعاد مختلف رضایتمندی منعکس کننده این مطلب بود که بعد تأثیرات مثبت استفاده از سمعک در هر دو گروه سنی دارای بالاترین امتیاز و بعد ویژگی های منفی آن دارای کمترین امتیاز رضایتمندی است.

میزان رضایتمندی از سمعک در افراد سالمند به تفکیک نوع کاهش شنوایی در جدول ۱ نشان داده شده است. تعداد ۳۴ نفر %۸۵ ) ) از افراد تحت پژوهش دچار کاهش شنوایی حسی عصبی و۶ دیگر کم شنوایی آمیخته بودند. افراد سالمند دارای سمعک در بعد تأثیرات مثبت از سمعک خود دارای رضایتمندی بسیار بالا بودند و در بعد ویژگی های منفی کمترین میزان رضایتمندی از سمعک خود را داشتند و در تمامی ابعاد میزان رضایتمندی از سمعک در افراد مبتلا به کم شنوایی آمیخته بیشتر از افراد با کم شنوایی حسی عصبی بود.

چهل درصد ( ۱۶ نفر) از نمونه ها دچار کم شنوایی متوسط، ۴۷/۵ درصد (۱۹ نفر) کم شنوایی متوسط تا شدید و ۵/۱۲ درصد (۵ نفر) نیز کم شنوایی در حد شدید داشتند(نمودار ۱).

میزان رضایتمندی از سمعک درافراد سالمند با درجات کم شنوایی مختلف است بالاترین میزان رضایتمندی افراد از سمعک خود با توجه به نوع کم شنوایی در بعد تأثیرات مثبت استفاده از سمعک بود. از سویی دیگر تنها در بعد تأثیرات منفی، میانگین امتیازات رضایتمندی بافراد با کم شنوایی شدید به شکل معنی داری بیشتر از گروه های دیگر حاصل شد( .(p=0/ 01
در این مطالعه میانگین امتیاز کلی رضایتمندی در گروه های با درجات کم شنوایی مختلف تفاوت معنی داری را نشان نداد (جدول ۱).

میزان رضایتمندی از سمعک به تفکیک میزان استفاده روزانه از سمعک در جدول ۱ نمایش داده شده است. ۴ نفر(%۱۰) به مدت یک تا چهار ساعت ، ۷ نفر ۱۷ / ۵)%( پنج تا هشت ساعت و ۲۹ نفر ۷۲ / ۵) %( به مدت نه تا شانزده ساعت به طور روزانه از سمعک خود استفاده می کردند. نتیجۀ آزمون آنالیز واریانس یک طرفه نشان دهنده امتیاز رضایتمندی کلی، بیشتر در بیمارانی بود که روزانه بیشتر از چهار ساعت از سمعک خود استفاده می کردند ( .(p=0/ 01 با این وجود، مقایسۀ میانگین ابعاد مختلف سطح رضایتمندی براساس مدت زمان استفاده از سمعک، تفاوت آماری معنی داری را نشان نداد. افراد در بعد خدمات و هزینه ها از سمعک خود نسبتاً راضی بودند و دارای بیشترین میزان رضایتمندی نسبت به سایر ابعاد دیگر مورد ارزیابی بودند و میزان رضایتمندی در سایر ابعاد نیز در یک محدوده به دست آمد.

ده نفر ( ۲۵ %) افراد از سمعک آنالوگ و ۲۴ نفر( (%۶۰دیجیتال و ۶ نفر ( ۱۵ %) باقیمانده افراد سمعک دیجیتریم بهره می بردند. بررسی میزان رضایتمندی افراد با توجه به نوع تکنولوژی سمعک آنان تفاوت معنی داری نشان نداد. در بررسی رضایتمندی از سمعک و جنس و سطح تحصیلات افراد اختلاف معنی داری مشاهده نشد.
میزان ۴۰ درصد( ۱۶ نفر) از سالمندان مورد مطالعه مبتلا به بیماری همراه نبودند و ۶۰ درصد( ۲۴ نفر) از آنان به نوعی از بیماری دیگری غیر از کاهش شنوایی رنج می بردند. در مطالعۀ حاضر هیچ اختلاف معنی داری میان رضایتمندی از سمعک در سالمندان کم شنوا و بیماری های همراه آنان یافت نشد به این معنی که رضایت یا عدم رضایت افراد از سمعک خود ارتباطی با بیماری دیگر آنان نداشت.

thumpiri دانیال کلینیک کلینیک شنوایی و تجویز سمعک

بحث

میانگین نمره نهایی رضایتمندی کلی در این مطالعه حاکی از رضایت نسبتاً بالای افراد از سمعک خود بود. در مقایسه با مطالعات مشابه، در این مطالعه افراد رضایت کمتری از سمعک خود داشتند؛ در مطالعه Cox و Alexander (1999)، رضایت نسبتاً بالای افراد گزارش شده بود. و Viega و همکاران ( ۲۰۰۵ ) نیز همین نتیجه را در مطالعه ای مشابه بیان کردند.
در این مطالعه بیشترین تعداد پاسخگویان مرد بودند. در مطالعه ای مبنی بر رضایت از سمعک ، Kndsenو همکاران (۱۹۸۰) بیان کردند سن، جنس و نیز سطح آموزشی اثری بر استفاده و میزان رضایت از سمعک ندارد. این نتایج با یافته های پژوهش حاضر مطابقت نداشت. در پژوهش حاضر، در مؤلفه رضایت از خدمات و هزینه ها در بین پاسخگویان از هر دو جنس اختلاف معنی داری دیده شد. علاوه بر آن، اختلاف معنی داری میان امتیاز مؤلفه ویژگی های مثبت در گروه های مختلف سنی سالمندان مشاهده شد. لازم به یادآوری است رضایت گروه های سنی مختلف در این پژوهش نسبت به نتایج پژوهش Kochkin (2003 ) کمتر بود که شاید دلیل عمده آن افزایش نقص پردازش شنیداری مرکزی با افزایش سن باشد که در نتیجه، سالمندان برای شنیدن در محیط دارای نویز دچار مشکل می شوند و تقویت با سمعک در افرادی که مشکل پردازش شنیداری مرکزی دارند، کمتر مؤثر است.

۱۹۸۰ ) Brook ) گزارش کرد که استفاده روزانه از سمعک در میان سالمندان با سن بالاتر کمتر از سالمندان با سن کمتر است، که این یافته با نتایج پژوهش حاضر همخوانی ندارد.

دلیل محتمل این اختلاف می تواند وضعیت سلامتی روانی بهتر افراد سالمند با سن بالاتر نسبت به ۳۰ سال قبل باشد؛ به طوری که فعالیت های روزانه آنها با پیرشدن محدود نشده است. همچنین کوچک شدن سمعک ها نیز ممکن است باعث افزایش انگیزه بیماران برای استفاده عمده از سمعک باشد . با توجه به این که ایران در زمره کشورهای در حال توسعه رو به سالمندی بوده و با شیوع بالای کم شنوایی همراه است؛ سمعک ها به دلیل قیمت بالای خود می تواند یک مانع انجام فرایند توانبخشی مناسب باشد.

براساس یافته های این پژوهش اکثریت افراد مورد مطالعه۸۵ در صد( ۳۴ نفر) مبتلا به کاهش شنوایی حسی عصبی بودند و
نسبت به افراد دچار کم شنوایی آمیخته رضایت کمتری از سمعک خود داشتند. این نتایج با یافته های Antonia و همکاران مطابقت دارد زیرا در پژوهش آنان نیز افراد دچار کم شنوایی آمیخته رضایت بیشتری از سمعک خود نسبت به افراد کم شنوای حسی عصبی داشتند. این امر می تواند به این علت باشد که سیستم انتقال استخوانی در افراد با کم شنوایی آمیخته بهتر از کم شنوایی حسی عصبی است و بسیاری از افراد با کم شنوایی حسی عصبی دارای محدوده پویایی شنوایی محدودتری هستند.

از آنجا که افراد شرکت کننده در سنین سالمندی با برخی مشکلات روان شناختی و بیماری های مزمن درگیر هستند، پاسخگویان این مطالعه نیز در سازگاری با سمعک خود مشکل داشتند. ۵/۷۲ درصد از آنها اظهار کردند که سمعک خود را بیشتر از چهار ساعت در روز استفاده می کنند به این معنی که اکثر ساعات روز را که در بیداری به سر می برند از سمعک برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده می کنند. در چنین شرایطی، رضایتمندی از سمعک ارتباطات با سایرین را بهبود بخشیده و به آنها امکان فرصت برای مشارکت در فعالیت های اجتماعی می دهد. همچنین این امر می تواند استرس و اضطراب را در میان کاربران کاهش داده و اعتماد به نفس را در آنان افزایش دهد. شنوایی شناسان و تیم توانبخشی شنوایی باید حین برنامه ریزی توانبخشی برای افراد، به وضعیت سلامت روانی اجتماعی وی توجه کنند. این نتیجه با نتایج پژوهش Lessa و همکاران همخوانی دارد و در پژوهش آنان افزایش ساعات استفاده از سمعک به طور روزانه با میزان بالاتر رضایت افراد همراه بود و همچنین نتایج پژوهش Carvelho نیز با پژوهش حاضر مطابقت دارد، در پژوهش وی اکثریت افراد روزانه بیشتر از ۱۰ ساعت استفاده می کردند و از سمعک خود راضی بودند.

نتیجه گیری

افراد مورد پژوهش در این مطالعه از سمعک خود راضی بودند و در زمان استفاده روزانه از سمعک بدون توجه به نوع و میزان کم شنوایی، سطح بالای رضایتمندی از سمعک مشاهده شد. علی رغم تمام تلاش های انجام شده در جهت بهبود ارائۀ خدمات شنوایی در سال های اخیر، عواملی همچون استفاده از تکنولوزی روز، ارزیابی نیازهای ارتباطی و شنوایی پیش از تجویز سمعک و مشاوره دقیق در مورد توانایی ها و محدودیت های تقویت کننده می تواند در افزایش رضایت کاربران مؤثر باشد و نیز موجب واقع بینانه شدن توقعات آنان از سمعک می شود. از آن جا که تمامی افراد تحت پژوهش حاضر از سمعک به صورت تک گوشی استفاده می کردند، پیشنهاد می شود رضایتمندی افراد سالمند در استفاده از سمعک دوگوشی در مطالعات آینده بررسی شود.

سپاسگزاری

مقاله حاضر مستخرج از پایان نامه برای اخذ درجۀ کارشناسی ارشد رضوان دشتی (شماره طرح مصوب (PHT- 93.5 از دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز می باشد. نویسندگان مقاله از جناب آقای دکتر ساکی معاون توسعه پژوهش و فن آوری دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز به خاطر حمایت مالی این پژوهش تشکر و قدردانی می نمایند.

REFERENCES

۱. Lee TW, Ko IS, Lee KJ. Health promotion behaviors and quality of life among community-dwelling elderly in Korea: a cross-sectional survey. Int J Nurs Stud.
۲۰۰۶;۴۳(۳):۲۹۳-۳۰۰.
۲. Sprinzl GM, Riechelmann H. Current trends in treating hearing loss in elderly people: a review of the technology and treatment options – a mini-review. Gerontology.
۲۰۱۰;۵۶(۳):۳۵۱-۸.
۳. Sindhusake D, Mitchell P, Smith W, Golding M, Newall P, Hartley D, et al. Validation of self- reported hearing loss. The blue mountains hearing study. Int J Epidemiol.
۲۰۰۱;۳۰(۶):۱۳۷۱-۸.
۴. Dalton DS, Cruickshanks KJ, Klein BE, Klein R, Wiley TL, Nondahl DM. The impact of hearing loss on quality of life in older adults. Gerontologist. 2003;43(5):661-8.
۵. Silva DP, Silva VB, Aurélio FS. Auditory satisfaction of patient fitted with hearing aids in the Brazilian public health service and benefits offered by the hearing aids. Braz J
Otorhinolaryngol. 2013;79(5):538-45.
۶. Newman W, Sandridge SA. Hearing loss is often undiscovered, but screening is easy. Cleve Clin J Med. 2004;71(3):225-32.
۷. Appollonio I, Carabellese C, Frattola L, Trabucchi M. Effects of sensory aids on the quality of life and mortality of elderly people: a multivariate analysis. Age Ageing.
۱۹۹۶;۲۵(۲):۸۹-۹۶.
۸. Mazaher Yazdi M, Lotfi Y, Malayeri S, Jafari Z. Auditory perception test for mild to profound hearing-impaired individuals (5-20 years) in baghche-ban deaf school in karaj
(۲۰۰۲). RJMS. 2004;10(38):943-9.
۹. Kochkin S. MarkeTrak VII: Customer satisfaction with hearing instruments in the digital age. Hear J. 2005;58(9):30,32-34,38-
۴۰,۴۲-۴۳.
۱۰. Uriarte M, Denzin L, Dunstan A, Sellars J, Hickson L. Measuring hearing aid outcomes using the satisfaction with amplification in daily life (SADL) questionnaire: Australian
data. J Am Acad Audiol. 2005;16(6):383-402.
۱۱. Cox RM, Alexander GC. Measuring satisfaction with amplification in daily life:
the SADL scale. Ear Hear. 1999;20(4):360-20.
۱۲. Veiga LR, Merlo AR, Menque SS. Satisfaction level with hearing aid in the daily life of army healthcare system users. Braz J Otorhinolaryngol. 2005;71(1):67-73.
۱۳. Salonen J, Johansson R, Karjalainen S, Vahlberg T, Jero JP, Isoaho R. Hearing aid compliance in the elderly. B-ENT.
۲۰۱۳;۹(۱):۲۳-۸.
۱۴. Kochkin S. MarkeTrak V. On the issue of value: hearing aid benefit, satisfaction and repurchase rates. Hear Rev. 2003;10(2):12-26.
۱۵. Dell’Antônia SF, Ikino CM, Carreirão Filho W. Degree of satisfaction of patients fitted with hearing aids at a high complexity service. Braz J Otorhinolaryngol. 2013;79(5):555-63.
۱۶. Lessa AH, Costa MJ, Becker KT, Vaucher AVA. Satisfaction of hearing aid users with hearing loss of severe and deep degree.
Arquivos Int. Otorrinolaringol. (Impr.)
[online]. 2010;14(3):338-45.
۱۷. Carvalho JSA. Satisfaction of the elderly with hearing aid provided in Tocantins state- Brazil. Intl Arch Otorhinolaryngol.
۲۰۰۷;۱۱(۴):۴۱۶-۲۶.

Hearing aid-related satisfaction based on type and degree of
hearing loss in elderly

Farzad Faraji Khiavi1, Arash Bayat2, Rezvan Dashti2, Seyed Jalal Sameni3
۱- Department of Health Services Administration, School of Health, Ahvaz Jundishapur University of Medical
Sciences, Ahvaz, Iran
۲- Musculoskeletal Rehabilitation Center, School of Rehabilitation, Ahvaz Jundishapur University of Medical
Sciences, Ahvaz, Iran
۳- Department of Audiology, School of Rehabilitation Sciences, Iran University of Medical Sciences, Tehran,
IranReceived: 9 December 2014, accepted: 16 February 2015
Abstract
Background and Aim: Hearing loss is one of the most prevalent chronic diseases in the elderly; using
a hearing aid to alleviate auditory impairment can positively affect their quality of life. This research
aimed to determine the level of satisfaction concerning hearing aids in elderly people with hearing
impairment based on the type and degree of hearing loss.
Methods: An analytic cross-sectional research design was used; the sample included 40 elderly people
who used hearing aids. According to the World Health Organization (WHO) age classification,
participants were divided into two age groups: 65-74 years (n=20) and 75-90 years (n=20). Satisfaction levels were assessed using a standard satisfaction with amplification in daily life (SADL)questionnaire.
Results: Satisfaction levels in the 65-74 age group were significantly higher than that in the 75-90 age
group (p=0.02). Participants with mixed hearing loss revealed higher satisfaction levels thanparticipants with sensorineural hearing loss (p=0.02). On the negative effects dimension, participantswith severe hearing loss exhibited significantly higher satisfaction levels than participants withmoderate or moderate to severe hearing loss (p=0.01).
Conclusion: Total satisfaction mean scores were relatively high in the elderly participants. Negativefeatures could be reduced via careful consultation regarding the aids’ amplifying capabilities and limitations in groups with moderate or moderate to severe hearing loss.
Keywords: Satisfaction, hearing aid, elderly, hearing loss

۱
۲
۳
۴
۵
میانگین امتیازات ۵ از ۵
از مجموع ۱ رای
0 0 رای ها
رأی دهی به مقاله
اشتراک در
اطلاع از
guest
0 نظرات
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x
()
x